علایم زخم های دیابتی

علایم

علایم شایع در عفونت‌های پا ی دیابتی شامل موارد زیر است:
میخچه، کالوس – بونیون ۱ (برآمدگی غیر طبیعی بر روی سطح داخلی اولین استخوان متاتارس که همراه با تشکیل بورس بوده و موجب جابجایی انگشت بزرگ پا می‌شود)، ناخن چکشی ۲، یا سایر  ناهنجاری‌های استخوان پا
تب، قرمزی، ادم یا دیگر علایم عفونت – باف تی که روی محل جدید عفونت به وجود(scar) می‌آید
زخم‌های پا که در ا ثر آسیب عصبی یا جریان خون ضعیف به وجود می‌آیند  (زخم‌ها اغلب بالا ی قوزک یا زیر شست و یا در محلی از پا که ناشی از نامناسب بودن کفش است، تشکیل می‌شود.)
تغییر شکل عضلات، پوست یا استخوان پا در اثر آسیب عصبی و گردش خون ضعیف – کند بودن مراحل بهبود زخم

مراحل تغییرات پوست در اثر زخم‌های دیابتی:
مرحله ۱: پوست قرمز و بافت زیرین آن نرم می‌شود، قرمزی پوست با یک فشار کوچک ناپدید می‌گردد.
مرحله ۲: التهاب، ادم و سفتی بافت زیرین مشهود است و حالت خاصی در پوست ایجاد می‌شود.
مرحله ۳: پوست دچار نکروز شده، چربی در اطراف این منطقه ایجاد می‌شود و پوست اطراف این لایه‌ها از بین می‌رود.
مرحله ۴: چربی زیر پوستی از بین می‌رود.
مرحله ۵: بافت نکروزی در اطراف این عضلات بیشتر و پوست دچار نکروز می‌شود. مرحله ۶: کورتکس استخوان آسیب می‌بیند و سبب ایجاد استئومیلیت می‌شود.
مرحله ۶: آرتریت س پتیک، عفونت پاتولوژیک ارگان‌ها و عفونت خونی از مواردی است که در این مرحله مشاهده می‌شود.

لطفا نظر خود را بیان کنید

avatar